font size
 
   μαθήματα windsurf
   ξεκινώντας Windsurf
   θεωρία
   ο προπονητής
   videos
   λεξικό windsurf
   αρθρογραφία
   αποτελέσματα FW-RS:X-Techno
   αγωνιστικα νεα
   παλαιότερα αποτελέσματα DivII
   τακτική αγώνων
   επισκευές
   κανονισμοί
   SUP
 
ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ | ΑΓΓΕΛΙΕΣ | ΦΩΤ.ΥΛΙΚΟ | LINKS | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Ιστιοπλοϊκή αντίληψη και μικροκλίμα αγωνιστικού χώρου.

Δύο ιστορίες και σκέψεις από τις προπονήσεις ιστιοσανίδας του ΝΑΟ Κέκροπα.

Παπαναστασιου Χρηστος

 

Μάρτιος 2017.

Τα παιδιά έχουν βγει για προπόνηση σε μια καθαρή ανοιξιάτικη μέρα: ζέστη από το πρωί με τον καιρό να έρχεται από την θάλασσα. Ο αέρας αρχικά (στις 10:00 περίπου που μπήκε η ομάδα) είναι ΝΔ ελαφρύς που μπαίνει στον κόλπο από την Βάρκιζα «στρίβοντας» λίγο στον δυτικό κάβο, «μπουκάροντας» στην παραλία με Ν-ΝΔ κατεύθυνση. Λογικό αφού την άνοιξη συνήθως τις βραδινές - νυχτερινές ώρες επικρατεί πουνέντες (δυτικός άνεμος) που έρχεται από τον δυτικό Σαρωνικό και ο οποίος, όσο περνά η μέρα, μετατρέπεται σε νοτιαδάκι ή αλλιώς «μπουκαδούρα».  Ο Τάσος έχει βάλει την «ένα» σημαδούρα προς τον Ποντικό και δίνει απανωτές εκκινήσεις. Η ομάδα ξεκινά τα όρτσα δεξήνεμη και οι περισσότεροι κρατούν αυτήν την πλεύση αυθόρμητα πιστεύοντας ότι με ένα τακ θα κερδίσουν σε χρόνο για να καβατζάρουν πρώτοι την «ένα». Κάποιοι άλλοι ρισκάρουν ένα παραπάνω «τακ» - το οποίο και κάνουν καπάκι μετά την εκκίνηση - φεύγοντας αριστερήνεμοι προς τις «τρύπες του Καραμανλή». Το σκεπτικό τους ήταν απλό: διακρίνοντας ότι ο καιρός έχει μια ελαφρά ΝΔ διεύθυνση, υπέθεσαν ότι όσο πλησίαζαν την δυτικήστεριά θα έπαιρναν πιο φρέσκες σπιλιάδες αφού είναι παρατηρημένο ότι ο καιρός που μπαίνει σε έναν κόλπο είναι ισχυρότερος κοντά στις στεριές που τον ορίζουν, λόγω του ότι «συμπιέζεται» από αυτές.Πόσο δε όταν μπουκάρει καθαρά από την μία πλευρά του κόλπου όπως τώρα. Πράγματι, όσοι επέλεξαν αυτήν την τακτική καβάτζαραν πρώτοι και με διαφορά την «ένα» αφού ο καιρός κοντά στην δυτικήστεριά έρχονταν κατά 30% ισχυρότερος και μάλιστα σιγονταριστός μετά το «τακ» προς τη σημαδούρα.Η μέρα κυλούσε σε αυτούς τους ρυθμούς και όσο μεσημέριαζε ο καιρός φρεσκάριζε λόγω της θερμικής διαφοράς ανάμεσα σε στεριά και θάλασσα. Μιας διαφοράς που ουσιαστικά παράγει το φαινόμενο της μπουκαδούρας[1]. Σιγά σιγά όλη η ομάδα υιοθέτησε την τακτική «φεύγω αμέσως για Βάρκιζα» και οι κούρσες απέκτησαν μεγάλο ενδιαφέρον. Σε ένα διάλειμμα ανάμεσα στις τελευταίες κούρσες και ενώ έχει μεσημεριάσει αρκετά, ένας από τους ιστιοπλόους διέκρινε – από τις σημαίες και την ίδια τη θάλασσα - ότι ο αέρας έχε γίνει σχεδόν καθαρό νοτιαδάκι μπαίνοντας κάθετα πλέον στον κόλπο, και όχι από ΝΔ  όπως λίγες ώρες πριν. Βλέποντας ότι ο Τάσος δεν έχει δώσει ακόμα χρόνο, έφυγε προς την ανατολική πλευρά για να διαπιστώσει ότι όντως ο αέρας έρχονταν ισχυρότερος από την εκείνη πλέον πλευρά της παραλίας. Με δεδομένο ότι η γραμμή εκκίνησης ήταν κοντύτερα  στην ανατολική στεριά, αποφάσισε να φύγει τελείως δεξήνεμος στην εκκίνηση και ας είχε χειρότερη γωνία ανέμου στην αρχή. Πράγματι, με την εκκίνηση ήταν ο μόνος που επέλεξε αυτήν την τακτική αλλά και ο πρώτος που καβάτζαρε και με διαφορά την «ένα» αφού μετά το τακ έφυγε «με τα χίλια» αξιοποιώντας την ένταση του ανέμου που ήταν πολύ ισχυρότερη σε εκείνο το σημείο από ότι στο κέντρο του κόλπου και προς τη Βάρκιζα που επέλεξαν – από συνήθεια  - οι υπόλοιποι. Μετά την προπόνηση, στο πλύσιμο των πανιών και των σκαφών έγιναν οι απαραίτητες εξηγήσεις και κουβεντούλες που είναι τόσο χρήσιμες όσο και ένα καλό μάθημα θεωρίας. Μάλιστα μια κοπέλα της ομάδας ρωτούσε συνεχώς «πως» και «τι» προκειμένου να μάθει τις λεπτομέρειες για την επιλογή της στρατηγικής των πρώτων όρτσα σε εκείνη την κούρσα.

Μάρτιος 2018.

Έχει περάσει ένας χρόνος από την προαναφερθείσα ημέρα και η ομάδα έχει μεγαλώσει και ωριμάσει κατά ένα χρόνο μέσα από τις προπονήσεις και τις συμμετοχές σε αγώνες. Ο καιρός και αυτό το Σάββατο είναι ανοιξιάτικος με ελαφρύ ΝΔ και τον προπονητή να έχει βάλει την σημαδούρα «ένα» στο ίδιο σημείο. Αυτή τη φορά δεν χρειάζονται πολλές κουβέντες και οι ιστιοπλόοι κάνουν αμέσως τακ μετά την εκκίνηση φεύγοντας αριστερήνεμοι για να κάνουν τακ και να μπουν δεξήνεμοι στην «ένα». Μάλιστα είχε συγκροτηθεί ένα «άτυπο» γκρουπάκι από 4 αθλητές (εκ των οποίων μια κοπέλα) που πάλευαν στις λεπτομέρειες - με σημαντικότερη το σημείο του τακ - για το ποιος θα περάσει πρώτος τα όρτσα σε κάθε κούρσα χωρίς να χρειαστεί να ξανακάνει τακ δίπλα στην σημαδούρα. Σε μία από αυτές τις κούρσες, ένας ιστιοπλόος (ο πρωταγωνιστής της προηγούμενης ιστορίας) και ενώ είχε σαφές προβάδισμα να περάσει την «ένα», παρατήρησε ότι η κοπέλα του γκρουπ «έλειπε» από την παρέα αυτών που επέλεγαν να κινηθούν δυτικά μετά την εκκίνηση. Κοιτώντας παραπέρα διαπίστωσε με έκπληξη την αθλήτρια να καβατζάρει την «ένα» πρώτη και με διαφορά, αφού επέλεξε στην συγκεκριμένη κούρσα να ακολουθήσει την τακτική να παραμείνει δεξήνεμη στην εκκίνηση και να πάρει μόνο ένα τακ. Η κοπέλα ήταν εκείνη που την περασμένη χρονιά απορούσε και ρωτούσε και είχε παρατηρήσει ότι ο αέρας είχε αλλάξει λίγο και έρχονταν δυνατότερος στο μέσο του κόλπου και προς το Ντούνι. Έτσι, μετά την εκκίνηση αποφάσισε να κρατηθεί δεξήνεμη, κάτι που την δικαίωσε απόλυτα. Στο πλύσιμο πανιών και σκαφώνυπήρχε ωραία διάθεση όπως κάθε φορά αλλά και πλάκες από τον ιστιοπλόο που πείραζε την κοπέλα που είχε καταφέρει να ξεχωρίσει με την σωστή επιλογή της στρατηγικής.

 

Σκέψεις και συμπεράσματα.

Στο παράδειγμα του κόλπου της Αγίας Μαρίνας είδαμε ότι μπορεί με τον ίδιο άνεμο (στο παράδειγμά μας την ελαφριά μπουκαδούρα) να έχουμε τρεις διαφορετικές εντάσεις αλλά και μετατοπίσεις κατεύθυνσης του ανέμου: μία κοντά στην δυτική στεριά, μία στην ανατολική και μία στο κέντρο του κόλπου.Στη ανατολική μεριά το χώρισμα ανάμεσα στο Ντούνι και την στεριά κάνει έναν δίαυλο στον οποίο ο αέρας πιεζόμενος αυξάνει την έντασή του. Ακόμα και ο δυνατός βοριάς ξεδιπλώνεται σαν βεντάλια στον κόλπο, μέχρι να στρώσει ανοιχτά, με αποτέλεσμα για τους δεξήνεμους στην εκκίνηση να είναι σιγονταριστός ενώ για τους αριστερήνεμους να έρχεται με φάτσες αφού χτυπά στον λόφο πάνω από την εκκλησία (χωρίς αυτό να αποτελεί κανόνα).

Στο σημείο βλέπουμε πόσο σημαντικό ρόλο παίζει το ανάγλυφο της ακτής, αφού η διαμόρφωσή του επηρεάζει την ένταση αλλά και την αλλαγή της κατεύθυνσης του ανέμου. Αντίθετα με τον δυνατό βοριά, δεν είναι καθόλου τυχαίο που στον πολύ ελαφρύ βοριά, οι σπιλιάδες που ευνοούν την πλεύση έρχονται πολλές φορές από τον ναό της Αγίας Μαρίνας. Αυτό είναι απόλυτα λογικό γιατί πάνω από τον ναό υψώνεται ένας απότομος λόφος που πιέζει τον – ερχόμενο από το αεροδρόμιο – αέρα και του δίνει αυτήν την παραπάνω ένταση που δίνει πλεονέκτημα στα πρώτα όρτσα της εκκίνησης. Φυσικά αυτό δεν ισχύει πάντα, μια αλλαγή στις μοίρες του ανέμου μπορεί να ακυρώσει την παραπάνω παρατήρηση αλλά το ζητούμενο είναι αυτό ακριβώς: η παρατήρηση. Η σημαία του Ομίλου, μια σημαία που ξεχωρίζει σε ένα από τα ψηλά σπίτια του λόφου, τα σημαιάκια της εκκλησίας κάποια δέντρα που μπορεί να φυλλοροούν περισσότερο από κάποια άλλα προδίδουν μια επερχόμενη σπιλιάδα που μπορεί να μάς φέρει πάνω από τους συναθλητές μας.

Τα παραπάνω θα μπορούσαν να ισχύουν σε οποιαδήποτε πίστα της Ελλάδας, που θα κληθούν να αγωνιστούν οι ιστιοπλόοι. Εδώ ο αθλητής που θέλει να ξεχωρίσει πρέπει να έχει μονίμως στραμμένη την προσοχή του στα σημάδια: οι σημαίες της στεριάς, οι σπιλιάδες που ρυτιδώνουν την θάλασσα αλλάζοντας τοπικά τον χρωματισμό της, ακόμα και οι σημαίες από αγκυροβολημένα σκάφη πλησίον της πίστας μπορούν να μάς δείξουν ή υποδείξουν τις εξής λεπτομέρειες ειδικά στην εκκίνηση:

·         Σιγόντα ή φάτσες

·         Διαφορετική ένταση έως την επόμενη σημαδούρα

Η αγωνιστική ιστιοπλοΐα είναι ένα σύνθετο άθλημα που απαιτεί σωματική και διανοητική εγρήγορση. Στο πλαίσιο των αγώνων και στον περιορισμένο χώρο που διεξάγεται μια ιστιοδρομία, οι λεπτομέρειες είναι αυτές που μπορεί να κρίνουν την έκβαση μιας κούρσας. Ο χώρος διεξαγωγής ενός αγώνα μπορεί να υπόκειται σε κανόνες μικροκλίματος ιδιαίτερα όταν η πίστα είναι κοντά στην στεριά άρα επηρεάζεται από το ανάγλυφό της.

Η παρατήρηση, τα ρίσκα και η αυτοπεποίθηση στις αποφάσεις είναι κριτήρια που ξεχωρίζουν τον σωστό ιστιοπλόο ανάμεσα στους άλλους.

 

Παπαναστασίου Χρήστος

 


[1] Η μπουκαδούρα είναι το φαινόμενο του ανέμου που αναπτύσσεται ανάμεσα στην στεριά και την θάλασσα και οφείλεται στη διαφορά θερμοκρασίας ανάμεσά τους. Συγκεκριμένα, η θάλασσα ως καλός αγωγός της θερμότητας αργεί να την αποβάλει σε σχέση με τη στεριά. Η στεριά αποβάλει τη θερμότητα νωρίτερα και το κενό που δημιουργείται, «σπεύδει» να το καλύψει, «μπουκάροντας» ο ψυχρός αέρας που βρίσκεται πάνω από την θάλασσα. Έτσι έχουμε το φαινόμενο της θαλάσσιας αύρας το οποίο εντείνεται όσο αυξάνεται η θερμοκρασία της ημέρας δηλαδή τις μεσημεριανές ώρες. Το απόγευμα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: είναι η θάλασσα που αποβάλει τη θερμότητά της και ο αέρας της στεριάς σπεύδει να καλύψει το κενό δημιουργώντας το απαντητικό φαινόμενο του «απόγειου» ανέμου, της στεριανής αύρας.

©2008-2018 SurfSail.gr All rights reserved.
smaller font normal font bigger font